"Bij substitutie (ook wel adaptatie genoemd) wordt eigenlijk iemands visuele omgeving aangepast, door een bril met prismaglazen voor te schrijven.

Door die glazen verschuift de visuele omgeving, waardoor iemand die weliswaar recht vooruit kijkt, toch een deel van de voorheen onzichtbare omgeving te zien krijgt.

Dit levert hetzelfde op als een beetje draaien met het hoofd, alleen hoeft iemand er niet meer bij na te denken om dat te doen wanneer een prismabril wordt gedragen.

Daarnaast moet men leren omgaan met het feit dat bewegingen anders 'voelen' dan ze eruit zien. Dus: je loopt recht vooruit, maar door de prismabril lijkt het of je enigszins schuin vooruit loopt.

Grijpen naar een voorwerp betekent eveneens leren 'er naast te grijpen'. Deze techniek omzeilt het aangedane gezichtsveld en traint het overgebleven gezonde gezichtsveld."